خدایا!

در برابر هر آنچه انسان ماندن را به تباهی می کشد مرا با " نداشتن " و " نخواستن "رویین تن کن.

خدایا! 

به من توفیق تلاش در شکست..صبر در نومیدی..رفتن بی همراه..جهاد بی سلاح..کار بی

پاداش..فداکاری در سکوت..دین بی دنیا..خوبی بی نمود…عظمت بی نام… خدمت بی

نان..ایمان بی ریا…خوبی بی نمود…گستاخی بی خامی…مناعت بی غرور..عشق بی هوس ..تنهایی

 در انبوه جمعیت…ودوست داشتن بی آنکه دوست بداند…روزی کن

خدایا !

 "  آتش مقدس شک را آن چنان در من بیفروز

  تا همه یقین هایی را که در من نقش کرده اند بسوزد

   وآنگاه از پس توده ی این خاکستر

   لبخند مهراوه بر لبهای صبح یقینی

     شسته از هر غبار طلوع کند."

"علی شریعتی"