بس که گل هایم به گــوردســـته جمعی رفته اند...باغبان دیگر به فــــروردین ندارد رغبتی
همین ساعت ها...
چقدر استرس...
چه زود گذشت...
کیستم؟ باز همان آتش سردی که هنوز...
حتم دارد که به اِحیا شدنش می ارزید
دل من در سبدی، عشق به نیل تو سپرد
نگهش میداشتی، به موسی شدنش می ارزید..
همین!